بمونم ديونت سر بذارم رو شهر امن شونت به من نگاه كن واسه ي يه لحظه نگات به صد تا اسمون مي ارزه من از خدامه بكشم نازتو تا بشنوم يه لحظه اوازتو من از خدامه پيش تو بمونم

تمام حرفاتو خودم بخونم من از خدامه بمونم ديونت سر بذار رو شهر امن شونت

غم تنهايي منو ديونه كرده گل يادت  تو دل جونه كرده تو دلم غم تو مثله يه پرنده زير سقف خونه اشيونه كرده هر كسي داره شوق نگاري روزگار ميگذرونه به عشق ياري واسه اين چشم

انتظار ديگه نمونده نه تحملي نه صبري نه قراري، من كه غم خوار ندارم، جز تو كس را ندارم، ديگري را نپرستم ،منواز ياد نبر ياد نبر، غم تهايي منو ديونه كرده گل ياد تو دلم جونه كرد تو دلم

غم تومثل يه پرنده زير سقف خونه اشيونه كرده هر كسي داره دل شوق نگاري روزگار مي گذرونه به عشق ياري واسه اين چشم انتظار ديگه نمونده نه تحملي نه صبري نه قراري

دل بسه گريه نكن ديگه رفت صداش نكن از تو قاب پنجره بي خودي نگاش نكن ديگه همرنگ تو نيست ديگه دل تنگ تو نيست مي دونه يه  ذره عشق تو دل سنگ تو نيست ديدي امروز

وفردا كردي رفتش پر زد ديد پر زد و رفتش اينو بهت مي گفتش
بهت مي گفت مي رم جايي كه قدرمو بدونند واسه رنگ نگاهم تا سحر غزل بخونند اين قدر اين پا واون پا اومدي از تو بريدش ديدي كبوترعشق تواز قفس پريدش
ديدي امرزو وفردا كردي رفتش پرزد ديدي پرزد و رفتش